Een voor allen of een en alleen?

Als een heuse Napoleon Bonaparte trok ik vijf jaar geleden de wijde wereld in. Alleen. Zonder collega’s. Om vanuit eigen naam dingen te bedenken en creëren. Tot ik op het punt kwam dat ik me afvroeg: ‘blijf ik alleen of kan ik beter uitbreiden?’

De eerste maanden werkte ik vanuit mijn eigen, toen nog, studentenkamer. Ik merkte al snel dat ik niet gemaakt was voor dit eenzame bestaan. Een praatje met de caissière in de supermarkt was soms mijn enige sociale contact op een dag. Al gauw zocht ik andere creativo’s op om mee samen te werken. Dat gaf me nieuwe energie.

 

Vijf jaar later is daar opeens een klein team

Drie musketiers en een “invlieg-musketier”. Dat had ik niet gedacht. Of gepland. Sterker nog, een aantal maanden geleden peinsde ik er niet over. Een spannende, logische, organische, geweldige, bijzondere, enge stap? Alles tegelijk.

En toch, vroeg ik me gedurende die groei af of dit wel de goede route is. Word ik hier gelukkig van? Moet ik groei ook als een doel op zich zien? Dat moet ik (voor mezelf) op een rijtje zetten. En wie weet kan jij als lezer hier ook jouw keuze of koers wat beter door bepalen. Dat zou ik prachtig vinden.

 

1 Samen is alles leuker

Buenaparte begon ik in eerste instantie om alles zelf te bedenken en te creëren. Maar al gauw merkte ik dat je dan toch tegen je eigen beperkingen aanloopt. Want je kan niet alles zelf doen. Later merkte ik dat dat ook helemaal niet leuk is. Samenwerken is veel leuker! Tegenwoordig is dat zelfs één van de grootste drijfveren van Buenaparte: samenwerken met leuke mensen, zowel aan klantzijde als aan collega zijde, om op deze manier de juiste professional op de juiste plek in het proces te plaatsen. En dan highfiven en taart eten wanneer we samen weer iets te geks hebben neergezet natuurlijk!

 

2 Doe wat je leuk vindt

Veel mensen zien het vaak als probleem wanneer je niet precies weet wat je leuk vindt omdat je te veel dingen heel leuk vindt. Soms hoor je dat het beter is je te specialiseren. Specialisten zijn belangrijker dan generalisten, luidt dan het argument. Die mening deel ik niet. We hebben uiteraard beide nodig. Goed zijn in één ding is fijn omdat je terug kan vallen op deze expertise. Maar het kan ook leiden tot rechtlijnige denkpatronen. Ik moedig mensen daarom ook altijd aan om te doen wat je leuk vindt, zelfs als dat 10 dingen of meer zijn. Omdat je op deze manier altijd nieuwsgierig blijft, verrast blijft worden en buiten de kaders en middelen blijft denken. Binnen Buenaparte doet iedereen dan ook zoveel mogelijk dat wat zij leuk vindt, hoe uiteenlopend dit ook soms is. En doen we vooral ook niet dat wat we niet leuk vinden. Zo werd mijn tijd teveel bepaald door mailconversaties, project management en lijntjes aan elkaar knopen, iets waar ikzelf niet heel energie uithaal. Kelly wordt juist gelukkig van het organiseren en stroomlijnen van deze processen. Zo kan ik me nu weer meer bezighouden met het creatieve denk- en maakproces, dat wat mij blij maakt.

 

3 Bind mensen aan je die je vertrouwt

Gaandeweg ontmoet je veel leuke, interessante, goeie, stomme, arrogante, gezellige en/of ervaren mensen. Wat je vooral leert is wie je wel en niet kunt vertrouwen en waar het mee klikt. Je ontdekt wie hun afspraken nakomen, wie jou wat gunnen, waarmee het fijn samenwerken is, met wie je graag een biertje drinkt en op wie je kan bouwen. Die mensen heb ik graag dichtbij me. Zo hebben we een vaste basis van professionals  waarmee we wanneer nodig van team kunnen opschalen voor sommige opdrachten en kunnen we garanderen dat het resultaat altijd dat wordt wat we voor ogen hebben aan het begin van het proces. Maar wat daarin ook fijn is, is om een echt vast team te hebben met dezelfde overtuigingen en drive. Dat gevoel vond ik in Daan, oud-stagiair en nu visual designer bij Buenaparte, en Kelly, projectmanager bij Buenaparte. Daarnaast is huidige stagiair Fufan een prachtige toevoeging aan het team. Erg fijne mensen om elke dag mee samen te werken.

 

4 Doe wat goed voelt

En ja, dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Vooral nadat een bepaalde beslissing is gemaakt. Zo ook de uitbreiding van Buenaparte. Nu we met z’n vieren zijn zou ik niet weer terug willen naar één. Ik heb nooit de intentie gehad om groei als doel te hebben en eigenaar te zijn van een groot (reclame)bureau. Maar soms lopen dingen zoals ze lopen. Je netwerk wordt groter en steeds meer bedrijven weten de weg naar je te vinden, accounts en opdrachten worden groter en complexer, de vragen worden anders en werkzaamheden veranderen. Dit vraagt op een gegeven moment om een koerswijziging, aanscherping van deze koers of een totaal andere structuur. Daarnaast werd mijn tijd vooral in beslag genomen door zaken waar ik niet per se gelukkig van word en wat niet goed begon te voelen. Energieslurpers in plaats van energieboosters. Een helder signaal om iets bij de staart te pakken!

 

5 Vraag zo nu en dan advies van een ervaringsdeskundige die je vertrouwt

Veranderingen zijn vaak spannend en misschien zelfs eng. In dit geval was mijn grootste angst: kan Buenaparte deze groei financieel dragen, wil ik de ‘verantwoordelijk’ dragen voor de inkomens van anderen en is dit überhaupt een verstandige stap? Ik vroeg Sander Renkema, mede eigenaar van JUNCTION, om mij hierover te adviseren. Sander vind ik een erg prettig persoon, zowel om mee samen te werken als op persoonlijk vlak. Hij staat dichtbij mijn drive: plezier maken, zowel zakelijk als privé, maar ook verantwoordelijkheden nemen en zakelijke beslissingen durven en willen nemen. Hij gaf de doorslag en het vertrouwen om op zoek te gaan naar iemand die de taken, die mij niet meer passen en waar ik niet gelukkig van werd, over te nemen zodat ik me weer kon concentreren op het werk wat me echt blij maakt.

Het team van vier klopt voor nu. Voelt goed. Ik sluit niet uit dat dit nog verder uitbreidt. Dit zal nooit een doel op zich worden en ook niet gebeuren uit noodzaak. Deze keuze zal zich waarschijnlijk (weer) spontaan voordoen wanneer er iemand op ons pad komt die zo goed bij ons past dat we die niet meer willen en kunnen loslaten. In welke vorm dan ook. Een groot bureau zullen we nooit worden. Maar, shit, zeg nooit nooit.